RSS  

                                                          دنیا

قاصدك غم دارم

                                   غم آوارگی ودربدری

                                                                 غم تنهای وخونين جگری

قاصدك وای به من همه از خويشتن مرا می رانند

                                                          همه ديوانه وديوانه ترم می خوانند .

مادر من غم هاست

                                                                                                          مهد وگهواره ی من ماتم هاست

قاصدك دريابم !روح من عصيان زده وطوفانی است .

                                                                            آسمان نگهم بارانيست

قاصدك غم دارم

                                                                                                   غم به اندازه سنگينی عالم دارم

قاصدك غم دارم

غم من صحرا هاست

افق تيره او نا پيدا ست

                                                           قاصدك ديگر از اين پس منم وتنهایی

و به تنهای خود در حوص عيسايی

                                                         و به عيسايی خود منتظر معجزه ای غوغايی

قاصدك زشتم من زشت چو چهره سنگ خارا

زشت مانند زال دنيا

قاصدك حال گريزش دارم

می گريزم به جهانی كه در آن پستی نيست

                                                                              پستی ومستی وبد مستی نيست .

مي گريزم به جهانی كه مرا نا پيدا ست

شايد آن نيز فقط يك رويا ست !

                                                                                                                                 (...)

خداوندا از آ ن لحظه ای که غم غروب نگاهش نشست بر روحم تازه ماندم که بهار نمیرد ستاره ماندم تا در دشت بنفشه کنا ر برکه عشق برای شهر دلش انتظا ر نمیرد ستاره می ماندم و با آ ن حالت ستاره شیدایی بغض تمام پنجره ها را در غم فراغش شکستم نه اینکه تا سحر به حسرت غم او چشمم بگرید . نمی توانستم درک کنم که پیوند عشق با شیدا همیشگی خواهد بود چون نمی دانستم و حالا که می دانم دیگر وقت بزم و تماشا تنگ شده است .

من بهارم را در آسمان ها دعا می کنم تا ستاره ها و مرغان آسمان اشک بریزند . الهی من عاشق هیچ وقت سعی نمی کنم که او را بیازارم چون چیزی جز خوشبختی برایش نمی خواهم . الهی من عاشق از گل و نسترن و خویشتن فقط و فقط منزل لیلی را انتخاب کردم که شرط اولش مجنون شدن است . الهی من عاشق امیدی دارم که به آن دلم را خوش کنم چرا که منتظر پیغام و پیک آشنایی او هستم . الهی من عاشق مرغان ره گم کرده را که زار و خسته سوی آشیا نه می روند شبشه عاقبت و امیدشان را نخواهم شکست چرا که اتش جاویدی از دیدار دوباره مان رخ خواهد داد که چه دیداری خواهد شد . الهی من عاشق که نیمه شب دلم خاموش است ضربه ای طنین افکن را در دلم حس خواهم کرد که بهار پر دل از شبنم لرزان یقین لبریز خواهد کرد.