تبليغاتX
مرداب زندگی

                                                          دنیا

                           چنان دل كندم از دنيا

                                           كه شكلم شكل تنهاييست

                                               ببين مرگ  مرا در خود

                                                       كه مرگ من تماشاييست

مرا در اوج ميخواهی

تما شا كن تما شا كن

دروغين بودم از ديروز

مرا امروز حاشا كن

                 در اين دنيا كه حتی ابر

                          نمی گريد به حال ما

                                      همه ازمن گريزانند

                                                توهم بگذرازاين تنها

فقط اسمی به جا مانده

از انچه بودم وهستم

دلم چون دفترم خاليست

قلم خشكيده در دستم

          گره افتاده در كارم

                    به خود كرده گرفتارم

                          به جزءدر خود فرو رفتن

                                       چه راهی در پيش رو دارم

رفيقان يك به يك رفتند

مرا با خود رها كردند

همه خود درد من بودند

گمان كردم كه همدردند  

             شگفتا از عزيزانی

                        كه هم آواز من بودند

                                به سوی اوج ويرانی

                                          پل پرواز من بودند ....................      

|+| نوشته شده در  دوشنبه 3 دی1386 ساعت 12:15 PM  توسط ماردين  | 

قاصدک
 

قاصدك غم دارم

                                   غم آوارگی ودربدری

                                                                 غم تنهای وخونين جگری

قاصدك وای به من همه از خويشتن مرا می رانند

                                                          همه ديوانه وديوانه ترم می خوانند .

مادر من غم هاست

                                                                                                          مهد وگهواره ی من ماتم هاست

قاصدك دريابم !روح من عصيان زده وطوفانی است .

                                                                            آسمان نگهم بارانيست

قاصدك غم دارم

                                                                                                   غم به اندازه سنگينی عالم دارم

قاصدك غم دارم

غم من صحرا هاست

افق تيره او نا پيدا ست

                                                           قاصدك ديگر از اين پس منم وتنهایی

و به تنهای خود در حوص عيسايی

                                                         و به عيسايی خود منتظر معجزه ای غوغايی

قاصدك زشتم من زشت چو چهره سنگ خارا

زشت مانند زال دنيا

قاصدك حال گريزش دارم

می گريزم به جهانی كه در آن پستی نيست

                                                                              پستی ومستی وبد مستی نيست .

مي گريزم به جهانی كه مرا نا پيدا ست

شايد آن نيز فقط يك رويا ست !

                                                                                                                                 (...)

|+| نوشته شده در  سه شنبه 6 آذر1386 ساعت 2:43 PM  توسط ماردين  | 

...

خداوندا از آ ن لحظه ای که غم غروب نگاهش نشست بر روحم تازه ماندم که بهار نمیرد ستاره ماندم تا در دشت بنفشه کنا ر برکه عشق برای شهر دلش انتظا ر نمیرد ستاره می ماندم و با آ ن حالت ستاره شیدایی بغض تمام پنجره ها را در غم فراغش شکستم نه اینکه تا سحر به حسرت غم او چشمم بگرید . نمی توانستم درک کنم که پیوند عشق با شیدا همیشگی خواهد بود چون نمی دانستم و حالا که می دانم دیگر وقت بزم و تماشا تنگ شده است .

من بهارم را در آسمان ها دعا می کنم تا ستاره ها و مرغان آسمان اشک بریزند . الهی من عاشق هیچ وقت سعی نمی کنم که او را بیازارم چون چیزی جز خوشبختی برایش نمی خواهم . الهی من عاشق از گل و نسترن و خویشتن فقط و فقط منزل لیلی را انتخاب کردم که شرط اولش مجنون شدن است . الهی من عاشق امیدی دارم که به آن دلم را خوش کنم چرا که منتظر پیغام و پیک آشنایی او هستم . الهی من عاشق مرغان ره گم کرده را که زار و خسته سوی آشیا نه می روند شبشه عاقبت و امیدشان را نخواهم شکست چرا که اتش جاویدی از دیدار دوباره مان رخ خواهد داد که چه دیداری خواهد شد . الهی من عاشق که نیمه شب دلم خاموش است ضربه ای طنین افکن را در دلم حس خواهم کرد که بهار پر دل از شبنم لرزان یقین لبریز خواهد کرد.

|+| نوشته شده در  چهارشنبه 23 آبان1386 ساعت 3:20 PM  توسط ماردين  |